កច្ឆ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(បុំ., នបុំ.) (ប្រទេស) ដែលជនចង (ក្បិន, កន្ទុយក្បិន ដូច កច្ឆពន្ធន); វិ. កចិយតិ ពន្ធិយតីតិ>កច្ឆោ, កច្ឆំ ។ ចំណែកខាងក្រោមនៃដុំដៃ (ដូច បកោដ្ឋ), គ្រឿងប្រដាប់ចង្កេះស្រី គឺផែនប្រាក់ ឬ មាសជាដើម មានសណ្ឋានដូចស្លឹកពោធិ៍សម្រាប់ចងចង្កេះបាំងអង្គជាតិក្មេងស្រីតូចៗ (ដូច មេខលា), វល្លិ (ដូច លតា), ប្រទេសមានទឹកច្រើន ប្រទេសដែលជោកជាំទៅដោយទឹក (ដូច អនុប), ក្លៀក (ដូច ពាហុមូល) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រទេសដែលជនចង (ក្បិន, កន្ទុយក្បិន, ក្លៀក); វិ. កចិយតិ ពន្ធិយតីតិ>កច្ឆោ, កច្ឆំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កចីយតិ ពន្ធីយតីតិ កច្ឆោ ពាហុមូលំ, កច្ឆោ កច្ឆំ អនូបោ, កច ពន្ធនេ, អសមសវទកុចកចា ឆោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ឆោ.