កដិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាតិ) ដែលគេបិទបាំងដោយវត្ថុមានសំពត់ជាដើម (ចង្កេះ, ត្រគាក, សោនី); វិ. កដ្យតេ អាវរិយតេ វត្ថាទីហីតិ>កដិ ។ -ប្បទេស បុំ. ប្រទេសនៃចង្កេះ ។ -ប្បមាណ នបុំ. ប្រមាណនៃចង្កេះ, ប្រមាណត្រឹមចង្កេះ, គុ. មានចង្កេះជាប្រមាណ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតិដែលគេបិទបាំងដោយវត្ថុមានសំពត់ជាដើម (ចង្កេះ, ត្រគាក); វិ. កដ្យតេ អាវរិយតេ វត្ថាទឹហឹតិ>កដិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វត្ថាទីហិ កដិយតេ ឆាទិយតេតិ កដិ សោណិ, កដ ឆាទនេ, ឥ. កដិសទ្ទោ ឥការន្តោ ឥត្ថិលិង្គោ.