កណ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សទ្ទេ កណតិ កាណោ"ចេញសំឡេង, ពោល" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
និម្មិលេ កាណេតិ កាណយតិ "ធ្មេច, បិទភ្នែក, ខ្វាក់" ចុ. ។ កាណ បុំ. "មនុស្សខ្វាក់" ។ ប៉ុន្តែក្នុង អដ្ឋកថាពន្យល់ថា ខ្វាក់តែម្ខាង ប្រើសព្ទថា "កាណោ" បើខ្វាក់ទាំងសង្ខាងប្រើសព្ទថា អន្ធោ វិញ ។