កណ្ឌ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុជាគ្រឿងដែលជនបាញ់ទៅ (ព្រួញ, កូនសរ ដូច សរ, ឧសុ); វិ. កណិយតេ ខិបិយតេ ឯតេនាតិ>កណ្ឌំ ។ កំណាត់ឈើ, ឈើច្រត់ (ដូច ទណ្ឌ), កណ្ឌ (ដូច វគ្គ) ឧ. ឥតិសន្ធិកប្បេ បឋមោ កណ្ឌោ ។ បុំ. ដើម, ទង (ដូច នាឡ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុជាគ្រឿងដែលជនបាញ់ទៅ (ព្រួញ, កូនសរ); វិ. កណិយតេ ខិបិយតេ ឯតេនាតិ>កណ្ឌំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កណ្ឌតិ ឆេទតិ ឯត្ថាតិ កណ្ឌោ, កឌិ ឆេទនេ, កឌ្យាទីហិ កោ. ក្វចិ ធាតូតិអាទិនា និគ្គហីតញ្ចាតិ វា ឥការានុពន្ធស្ស ធាតុស្ស និគ្គហីតាគមោ, កលោបោ ច, និគ្គហីតស្ស វគ្គន្តត្តំ. កណ្យតេ អនេនាតិ កណ្ឌោ, អភិធានវណ្ណាយំ កណ្ឌន្តិ ទិស្សតិ, កណ សទ្ទេ, ឌោ. កមតិ យាតីតិ កណ្ឌោ, សរោ បរិច្ឆេទោ ច, កមុ បទវិក្ខេបេ, មនន្តា ឌោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ឌោ, មស្ស ណោ. កណតីតិ កណ្ឌោ, កន្ទោ នាឡោ, កណ សទ្ទេ, ឌោ. កណ្ឌយតិ ឆិន្ទតិ កណ្ឌោ ឧសុ, កឌិ ឆេទនេ, កោ. កណ្ឌីយតេ ឆិន្ទីយតេតិ កណ្ឌោ បរិមាណំ, កឌិ កណ្ឌ វា ឆេទនេ, កោ. កុដតិ ឆិន្ទតិ បរិមានេតីតិ វា កណ្ឌោ, កុដ ឆេទនេ, ឌោ, ដស្ស ណោ, ឧស្ស អត្តំ. កណ្ឌសទ្ទោ អនិត្ថិយំ. ឥទំ បន នបុំសកលិង្គំ សព្វំ សុភទ្ទកណ្ឌំ វិត្ថារតោ វេទិតព្វន្តិអាទីសុ ទដ្ឋព្វំ.