កណ្យាណ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

(គុណជាត) ដែលជនគួររាប់ (សេចក្តីល្អ, លំអ, ពីរោះ, ជាទីពេញចិត្ត); វិ. កលិតព្វ សំខ្យាតព្វន្តិ>កណ្យាណំ ។ -កម្ម នបុំ. កម្មមានគុណគឺបណ្ឌិតគប្បីរាប់, កម្មដ៏ល្អ ។ -អជ្ឈាសយ គុ. អ្នកមានអធ្យាស្រ័យមានគុណគឺបុគ្គលគប្បីរាប់, អ្នកមានអធ្យាស្រ័យល្អ ។ -ធម្ម គុ. មានធម៌មានគុណគឺបុគ្គលគប្បីរាប់, មានធម៌ដ៏ល្អ ។ -បាបក គុ. មានអំពើល្អ និងអំពើអាក្រក់ ។ -មិត្ត បុំ. មិត្រល្អ, កណ្យាណមិត្រ ។