កទម្ព
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដើមកទម្ព ឬ ក្ទម្ព (ដូច នីប), ហ្វូង, ប្រជុំ, ពួក (ដូច ចយ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កំ វាតំ ទមេតីតិ កទម្ពោ បិយកោ, កសទ្ទូបបទ - ទមុ ទមនេ, ពោ. ទ្វារានិ ករោន្តិ ឯតេនាតិ កទម្ពោ, ករ ករណេ, ពោ, ករោតិស្ស ទមុក៑, [កទម៑]. កទន្តិ ឯតេន ទ្វារាទីនីតិ កទម្ពោ, កទ មទ្ទនេ, និម្ពាទយោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ពោ, កទតិស្ស អមុក៑.