កន្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺបុគ្គលគប្បីប្រាថ្នា,-ត្រេកអរ, ជាទីត្រេកអរ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(បុំ. ឬ គុ.) ប្ដី (ដូច បិយ) គុ. ល្អ, ជាទីគាប់ចិត្ត (ដូច មនោរម) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺបុគ្គលគប្បីប្រាថ្នា, -ត្រេកអរ, ជាទីត្រេកអរ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កមីយតេ អច្ឆីយតេតិ កន្តំ សោភនំ, សទ្ទោយំ តិលិង្គេ, កមុ ឥច្ឆាយំ, តោ, បក្កមាទីហិ ន្តោតិ ន្តត្តំ, ធាត្វន្តោ ច នោ ហោតិ. កមិយតេ ឥច្ឆិយតេតិ កន្តោ ភត្តា. កមនីយវុត្តិយាយ កន្តា, កន្តិយោគា វា កន្តា នារី, ថិយំ អា.