កន្តិត

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កាត់, ដក, ច្រូត (ដូច សញ្ជិន្ន) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

កន្តីយិត្ថាតិ កន្តិតោ, កតិ សុត្តជននឆេទនេសុ, តោ, ឥការាគមោ.