កន្ទិតសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរកន្ទក់កន្ទេញ, យំ (ដូច រោទិតំ) ។ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកាកន្ទយតេ កន្ទិតំ រោទិតំ, កន្ទ អវ្ហានេ, ភាវេ តោ.