កបាល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
រលាក្បាល (ដូច សិរសដ្ឋិ), អំបែងឆ្នាំងជាដើម (ដូច ឃតាទិសកល) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុរក្សានូវក្បាល ឬភាជនៈជាគ្រឿងចិញ្ចឹមនូជីវិត (អំបែង); វិ. កំ សីសំ បាលេតីតិ>កបាលំ ។ កប្បន្តិ ជីវិតំ ឯតេនាតិ វា>កបាលំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កំ ឧទកំ បាលេតិ រក្ខតីតិ កបាលំ កបល្លំ វា, កសទ្ទូបបទ - បាល រក្ខនេ, ណោ. កំ សីសំ បាលេតីតិ កបាលំ, កសទ្ទូបបទ - បាល រក្ខនេ, ណោ. ជីវិតំ កម្បេតិ ឯតេនាតិ កបាលំ, កប សង្ខាតេ, អាលោ. កប្បន្តិ ជីវិកំ ឯតេនាតិ កបាលំ, កប្ប ជីវនេ, មុឡាលាទយោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន កាលោ, សំយោគលោបោ, កបាល- សទ្ទោ សិរសដ្ឋិឃដាទិសកលត្ថេសុ បុន្នបុំសកលិង្គេសុ ច វត្តតិ.