កបោត

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សត្វលលក, សត្វព្រាប (ដូច បារាវត) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

កបតីតិ កបោតោ បារាវតោ, កប អច្ឆាទនេ, កបា ឱតោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ឱតោ, កម្បតីតិ កបោតោ, កម្ប ចលនេ, ឱតោ, មលោបោ. ឥត្ថិយំ កបោតី, កបោតិនី.