កប្បិយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុដែលបុគ្គលគប្បីសម្រេច, ជារបស់គួរ, ដ៏សមគួរ ។ -ការកសាមណេរសទិស គុ. ប្រាកដស្មើដោយសាមណេរអ្នកធ្វើនូវវត្ថុឲ្យជារបស់គួរ, ឬ អ្នកធ្វើនូវកប្បិយៈ ។ -ការក បុំ. នបុំ. អ្នកធ្វើនូវវត្ថុឲ្យជារបស់គួរ, អ្នកធ្វើនូវកប្បិយៈ; វិ. កប្បិយំ ករោតីតិ>កប្បិយការកោ ។ -ភណ្ឌ នបុំ. ភណ្ឌៈដ៏គួរ, ភណ្ឌៈជាកប្បិយៈ ។ -ភូមិ ឥ. ផែនដីជាកប្បិយ, ផែនដីដ៏សមគួរ, ទីដ៏គួរ ។ -មំស នបុំ. សាច់ជាកប្បិយៈ, សាច់ដ៏គួរ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុដែលបុគ្គលសម្រេច, ជារបស់គួរ, ដ៏សមគួរ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កប្បិតព្វន្តិ កប្បិយំ, កប្ប សត្តិយំ, ឥយោ ណ្យោ វា. កប្បោ អស្ស អត្ថីតិ កប្បិយោ, ជាតាទីនមិមិយា ចាតិ សុត្តេន ឥយប្បច្ចយោ ហោតិ.