ករជ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធូលីប្រព្រឹត្តទៅក្នុងសរីរៈ, ក្រចក (ដូច នខ); វិ. កេ សរីរេ បវត្តោ រជោ>ករជោ ។ -កាយ បុំ. [ករជ+កាយ] ករជកាយ, កាយដែលកើតអំពីធូលីប្រព្រឹត្តទៅក្នុងសរីរៈ; វិ. ករជេន សម្ភូតោ កាយោ>ករជកាយោ ។ យោជនាវិន័យ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ករេ ជាយតិ រុហតីតិ ករជោ នខោ, ករសទ្ទូបបទ - ជន ជននេ, ក្វិ. កេ រជោ ករជោ. កេ បវត្តោ រជោ ករជោ. កានំ មាតាបិតូនំ រជោ រាគោ ករជោ ករញ្ជោ វា សរីរំ.