កលហ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វាទៈជាទីបៀតបៀននូវគ្នា និងគ្នា ឬ វាទៈជាទីចាក់ដោតនូវគ្នានិងគ្នា (ការឈ្លោះ, ជំលោះ សេចក្ដីឈ្លោះ, ទាស់ទែង, ប្រកាន់ផ្សេងគ្នា ដូច វិគ្គហ); វិ. លកតិ ហឹសតិ អញ្ញមញ្ញំ អស្មិន្តិ>កលហោ ។ -វូបសមន នបុំ. កិ.ចូលទៅរម្ងាប់នូវជំលោះ, កិ.ញ៉ាំងជំលោះឲ្យចូលទៅរម្ងាប់ ។ -វូបសមនវត្ថុ នបុំ. រឿងនៃកិ.ចូលទៅរម្ងាប់នូវជំលោះ, រឿងនៃកិ.ញ៉ាំងជម្លោះឲ្យចូលទៅរម្ងាប់ ។ -សង្ខាត គុ. ពោលគឺជំលោះ, គឺបណ្ឌិតរាប់ព្រមហើយថាជំលោះ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វាទៈជាទីបៀតបៀននូវគ្នានិងគ្នា ឬវាទៈជាទីចាក់ដោតនូវនិងគ្នា (ការឈ្លោះ, ជំលោះ); វិ. កលតិ ហឹសតិ អញ្ញមញ្ញំ អស្មិន្តិ>កលហោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កលំ សណ្ហវចនំ ហលតីតិ កលហោ, កលសទ្ទូបបទ - ហល វិលេខនេ, ក្វិ, លលោបោ. កលីយតិ បរិមីយតិ អនេន សូរភាវោតិ កលហោ, កល សង្ខ្យានេ, ហោ. កលហន្តិ អស្មិន្តិ កលហោ, កលហ វិវាទេ, អ. កលន្តិ ឯត្ថាតិ កលហោ, កល សង្ខ្យានេ, ហោ. កលហីយតីតិ កលហោ, កលហ កុច្ឆនេ, អ.