កលិង្គរ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(បុំ., នបុំ.) ឈើដែលឃ្លាតទៅដោយខ្យល់ (ឧស, អង្កត់ឧស); វិ. កេន វាតេន ឥង្គតិ អបគច្ឆតីតិ>កលិង្គរោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ឈើដែលឃ្លាតទៅដោយខ្យល់ (ឧស, អង្កត់ឧស); វិ. កេន វាតេន ឥង្គតិ អបតច្ឆតីតំ>កលិង្គរោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កេន វាតេន ឥង្គតិ សុទ្ធសាលិតោ អបគច្ឆតីតិ កលិង្គរោ ភុសំ, ធញ្ញត្តចោតិ អត្ថោ, កសទ្ទូបបទ - ឥង្គ គមនេ, ភមាទីហ្យករោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន អរោ, លាគមោ. កឡំ លវណំ គរតិ គិលតិ គិណាតិ វា អវ្ហាយតីតិ កលិង្គរោ. និរត្ថកកដ្ឋខណ្ឌោ, កឡសទ្ទូបបទ - គរ អជ្ឈោហារេ, កត្តរិ អបច្ចយោ, គេ អវ្ហានេតិ វា ធាតុ, យទាទិនា អរបច្ចយោ. កឡំ គិរតីតិ វា កលិង្គរំ, កឡសទ្ទូបបទ - គិរ និគ្គីរណេ បគ្ឃរណេ វា, អបច្ចយោ, ឥការស្ស អការត្តំ. តេសុ បច្ឆិមោយេវ សុន្ទរោ. ធម្មបទអដ្ឋកថាយំបិ និរត្ថំវ កឡង្គរំ និរូបការំ កដ្ឋខណ្ឌំ វិយាតិ វុត្តត្តាតិ អាចរិយា បន កឡំ អវយវំ ករិយតីតិ កលិង្គរោតិ វចនត្ថំ ករោន្តិ.