កល៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សង្ខានេ កលតិ "រាប់" ភូ. ។ ន. កលា ឥ. "ចំណែក" =អវយវោ =សោឡសាទិភាគោ ។ -កាល បុំ. កាល, ពេល, វេលា រាប់ វិ. កលិតព្វោ សង្ខាតព្វោតិ កាលោ-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខេបេ (អប្បករណេ) កាលេតិ កាលយតិ "ឲ្យអស់ទៅ, ឲ្យតិចចុះ, ឲ្យអស់រលីង" ចុ. ។ ន. កាល បុំ. ប្រែបានពីរយ៉ាង៖ ១/ កាល, ពេល, វេលា "ឲ្យអាយុអស់ទៅ" ។ កាលោ ឃសតិ ភូតានិ "ពេលវេលា ស៊ី សត្វ ទ." ។ ២/ សេចក្ដីស្លាប់, មច្ចុ "ឲ្យជីវិតអស់ទៅ" ឧ. កាលកតោ "គឺសេចក្ដីស្លាប់ធ្វើហើយ ឬ ស្លាប់ហើយ" (កាលេន មច្ចុនា កតោ នាសិតោ កាលកតោ)-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គតិសង្ខានេសុ កាលេតិ កាលយតិ កលា កាលោ"ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ, រាប់" ចុ. ។