កសក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ជនអ្នកភ្ជួរ (អ្នកស្រែ ឬ អ្នកចំការ); វិ. កសតីតិ>កសកោ ។ -ឧបាសក បុំ. បុគ្គលអ្នកភ្ជួរជាឧបាសក, ឧបាសកអ្នកភ្ជួរ (ឧបាសកអ្នកស្រែ) ។ ផាល (នង្គ័ល) (ដូច ផាល) ។

ជនអ្នកភ្ជួរ (អ្នកស្រែ ឬអ្នកចំការ); វិ. កសតីតិ>កសកោ ។

កសតិ ភូមិំ វិលិខតីតិ កសកោ កសិកោ, កស វិលេខនេ, ណ្វុ. កសតិ អនេនាតិ កសកោ ផាលោ, កស វិលេខនេ, ណ្វុ.