កាយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សភាវៈជាទីនៅនៃធម៌ប្រព្រឹត្តទៅមួយអន្លើដោយអាសវៈដែលបណ្ឌិតគួរខ្ពើម, (កាយ ដូច ទេហ, សរីរៈ, ហ្វូង, ប្រជុំ, ពួក, គំនរ ដូច រាសិ); វិ. កុច្ឆិតានំ សាសវធម្មានំ អាយោតិ>កាយោ, កុច្ឆិតានំ កេសាទីនំ អាយោ ឧប្បត្តិទេសោតិ>កាយោ ។ -កម្ម នបុំ. កាយកម្ម. កម្មគឺបុគ្គលគប្បីធ្វើដោយកាយ; វិ. កាយេន កាតព្វំ កម្មំ>កាយកម្មំ ។ -កម្មាទិក គុ. មានកាយកម្មជាដើម ។ -គត គុ. ទៅហើយក្នុងកាយ, តាំងនៅក្នុងកាយ ។ -ចលនសីសុក្ខិបន-ភមុកវិការាទិ គុ. (អាការ) មាន កិ.កម្រើកនៃកាយ និងកិ.ងើបនៃក្បាល និងកិ.ញាក់នូវចិញ្ចើមជាដើម ។ -ទណ្ឌាទិវិរហិត គុ. ដែលប្រាសចាកអាជ្ញា មានអាជ្ញាគឺកាយជាដើម, ដែលវៀកចាកអាជ្ញា មានអាជ្ញាគឺកាយជាដើម ។ -ទណ្ឌាទិ គុ. (អាជ្ញា) មានអាជ្ញាគឺកាយជាដើម, មានអាជ្ញាដោយកាយជាដើម ។ -ទុច្ចរិតាទិអកុសលកម្មាភិរត គុ. អ្នកត្រេកអរស៊ប់ហើយក្នុងអកុសលកម្មមានកាយទុច្ចរិតជាដើម ។ -ទុច្ចរិតាទិ គុ. (ទុច្ចរិត) មានកាយទុច្ចរិតជាដើម ។ -ទុច្ចរិតតាទិប្បវេសននិវារណត្ថាចារ គុ. មានអាចារៈគឺកិ.ឃាត់នូវកិ.ចូលទៅ នៃទុច្ចរិតមានកាយទុច្ចរិតជាដើមជាប្រយោជន៍ ។ -ទុច្ចរិតាទិភេទ គុ. ផ្សេងដោយទុច្ចរិតមានកាយទុច្ចរិតជាដើម ។ -ទុច្ចរិតាទិវិរហិត គុ. ដែលប្រាសចាកទុច្ចរិតមានកាយទុច្ចរិតជាដើម, ដែលវៀរចាកទុច្ចរិតមានកាយទុច្ចរិតជាដើម ។ -ទ្វារ នបុំ. កាយទ្វារ, ទ្វារគឺកាយ ។ -និស្សិត គុ. អាស្រ័យហើយនូវកាយ, អាស្រ័យហើយក្នុងកាយ ។ -ប្បគព្ភិយាទិ គុ. (សេចក្ដីឃ្នើសឃ្នង) មានសេចក្ដីឃ្នើសឃ្នងដោយកាយជាដើម, (អាការ) មានកិ.ច្រឡើសបើសដោយកាយជាដើម ។ -ប្បកោប បុំ. កិ.កម្រើកដោយកាយ, កិ.កម្រើកនៃកាយ ។ -ពន្ធនមណ្ឌន នបុំ. កិ.ប្រដាប់នូវចីវរ (នូវសំពត់) សម្រាប់ចងនូវកាយ, កិ.ប្រដាប់នូវវត្ថពន្ធ, កិ.ប្រដាប់នូវវត្ថពន្ធចង្កេះ ។ -ពន្ធន នបុំ. សំពត់សម្រាប់ចងនូវកាយ, វត្ថពន្ធចង្កេះ ។ -វចីមនោកម្ម នបុំ. កាយកម្ម និងវចីកម្ម និងមនោកម្ម ។ -វង្កាទិ គុ. (កិ.វៀច) មានកិ.វៀច ដោយកាយជាដើម ។ -វត្ថុក គុ. មានកាយជាវត្ថុ, មានកាយជាលំនៅ, មានកាយជាទីតាំង ។ -វាចាទិ គុ. (ទ្វារ) មានកាយ និងវាចាជាដើម ។ -វិជម្ភនរហិត គុ. ដែលប្រាសចាកកិ.មិតពត់នូវកាយ, ដែលវៀរចាកកិ.កែក្រាយដោយកាយ ។ -វិជម្ភិតា ឥ. ភាវៈនៃ...ជាអ្នកមានកិ.មិតពត់នូវកាយ, ភាវៈនៃ...ជាអ្នកមានកិ.កែក្រាយដោយកាយ ។ -វិវេកាទិក គុ. មានសេចក្ដីស្ងប់ស្ងាត់នៃកាយជាដើម, មានកាយវិវេកជាដើម ។ -វិវេក បុំ. សេចក្ដីស្ងប់ស្ងាត់នៃកាយ (វិវេក<វិ+វីច+ណ) ។ -វេយ្យាវដ្ដិក គុ. កិ.ខ្វល់ខ្វាយដោយកាយ, កិច្ចប្រកបដោយកិ.ខ្វល់ខ្វាយដោយកាយ, អ្នកប្រកបក្នុងកិ.ខ្វល់ខ្វាយដោយកាយ ។ -សញ្ញាមាទនវិរហិត គុ. ដែលប្រាសហើយចាកកិ.សង្រួមមានកិ.សង្រួមដោយកាយជាដើម, វៀរហើយចាកកិ.សង្រួមមានកិ.សង្រួមដោយកាយជាដើម ។ -សញ្ញមាទិ គុ. (កិ.សង្រួម) មានកិ.សង្រួមដោយកាយជាដើម ។ -សមាចារ បុំ. សមាចារៈនៃកាយ, មារយាទជាគ្រឿងប្រព្រឹត្តស្មើដោយកាយ ។ -សុចរិត នបុំ. កាយសុចរិត, កម្មដែលបុគ្គលប្រព្រឹត្តល្អហើយដោយកាយ ។ -សុចរិតាទិ គុ. មានកាយសុចរិតជាដើម ។ -សុចរិតាទិភេទ គុ. ផ្សេងដោយសុចរិតមានកាយសុចរិតជាដើម, មានកម្មដែលបុគ្គលប្រព្រឹត្តល្អហើយដោយកាយសុចរិតជាដើមជាប្រភេទ ។ -អាទិសញ្ញមវិរហិត គុ. អ្នកប្រាសហើយចាកកិ.សង្រួមនូវទ្វារមានកាយទ្វារជាដើម, អ្នកវៀរហើយចាក កិ.សង្រួមនូវទ្វារមានកាយទ្វារជាដើម ។ -អានុបស្សនាភាវនា កិ.ញ៉ាំងបញ្ញា ជាគ្រឿងឃើញរឿយៗក្នុងកាយឲ្យចម្រើន, គុណជាតិជាគ្រឿងញ៉ាំងបញ្ញាជាហេតុឃើញតាមបញ្ញាជាគ្រឿងឃើញរឿយៗក្នុងកាយ ។ -អារុឡ្ហ គុ. ឡើងកាន់កាយ ។ -អាលសិយ នបុំ. ភាវៈនៃបុគ្គលខ្ជិលដោយកាយ; វិ. អលសស្ស ភាវោ>អាលសិយំ, កាយេន អាលសិយំ>កាយាលសិយំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សភាវៈជាទីនៅនៃធម៌ប្រព្រឹត្តទៅមួយអន្លើដោយអាសវៈដែលបណ្ឌិតគួរខ្ពើម, ប្រទេសជាទីកើតនៃអាការៈមានសក់ជាដើមដែលបណ្ឌិតគួរខ្ពើម, (កាល, សរីរៈ, ពួក, ក្រុម); វិ. កុច្ឆិតានំ សាសវធម្មានំ អាយោតិ>កាយោ; កុច្ឆិតានំ កេសាទីនំ អាយោ ឧប្បត្តិទេសោតិ>កាយោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុច្ឆិតានំ បាបធម្មានំ អាយោ បវត្តិដ្ឋានន្តិ កាយោ, កុបុព្វ - អាយ បវត្តនេ, អ. កុច្ឆិតា ធម្មា អាយន្តិ វឌ្ឍន្តិ ឯត្ថាតិ កាយោ, ឯ វុទ្ធិយំ, ណោ, អាយាទេសោ. សសម្ភារកាយោ កុច្ឆិតានំ កេសាទីនំ អាយោតិ កាយោ. កុច្ឆិតានំ អាយោ ឧប្បត្តិដ្ឋានន្តិ កាយោ. អស្សាសបស្សាសានំ វា សមូហោ កាយោ ឯកេកាបេក្ខាយ អប្បត្តេន កសង្ខាតា អវយវា អាយន្តិ យស្មិំ សោ កាយោ. កាយសទ្ទោ ទេហរាស្យត្ថេសុ វត្តតិ.