ការ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កុសលគឺបុគ្គលគប្បីធ្វើ, សក្ការៈគឺបុគ្គលគប្បីធ្វើ; វិ. កាតព្វោតិ>ការោ ។ បុំ. ដើមដង្កៀបក្ដាម, សក្ការ, គុក (ដូច ពន្ធនាលយ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កុសលគឺបុគ្គលគប្បីធ្វើ, សក្ការៈគឺបុគ្គលគប្បីធ្វើ; វិ. កាតព្វោតិ>ការោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ករីយតិ ឧច្ចារីយតីតិ ការោ សទ្ទោ, យថា ឯវការោ, ឯវសទ្ទោតិ អត្ថោតិ, ករ ឧច្ចារណេ, ណោ. ករោន្តិ កិណោន្តិ ឯត្ថាតិ ការោ, ករ វធេ, ណោ. ករិយតេ ញាយតេ ឯតេនាតិ ការោ, ករ ញាណេ, ណោ. ការោឯវ បការោបិ, យថា ករណប្បការោ. កិរិយាការោ, ករណំ ឋិបនំ វា ការោ, ករ ករណឋបនេសុ, ណ, យថា មនសិការោ.