ការណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតធ្វើនូវផលពោលគឺកិ.ដឹងច្បាស់ក្នុងកាលជាខាងក្រោយ (ហេតុ, ការណ៍); វិ. ករោតិ បច្ឆា សញ្ជននសង្ខាតំ ផលន្តិ>ការណំ ។ -ភូត គុ. ជាហេតុកើតហើយ, កើតហើយជាហេតុ ។ -វចន នបុំ. ជាគ្រឿងពោលនូវហេតុ, កិ.ពោលនូវហេតុ ។ -វសិកតោ ឥ. ភាវៈនៃ...ជាអ្នកប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអំណាចនៃហេតុ; វិ. ការណស្ស វសោ>ការណវសោ, ការណវសេ វត្តតីតិ>ការណវសិកោ, តស្ស ភាវោ>ការណវសិកតោ ។ -វសិក គុ. អ្នកប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអំណាចនៃហេតុ ។ -ឧត្តរយុគគ្គាហកថា ឥ. វាចាជាគ្រឿងពោលគឺកិ.កាន់យកជាគូឲ្យក្រៃលែងជាងហេតុ, វាចាជាហេតុពោលគឺកិ.កាន់យកនូវគូរឲ្យក្រៃលែងជាងហេតុ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ការសម្លាប់ (ដូច ឃាដ), ហេតុ, ដើមកំណើតផល (ដូច និមិត្ត) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតធ្វើនូវផលពោលគឺកិ.ដឹងច្បាស់ក្នុងកាលជាខាងក្រោយ (ហេតុ, ការណ៍); វិ. ករោតិ បច្ឆា សញ្ជាននសង្ខាតំ ផលន្តិ>ការណំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អត្តនោ ផលំ ករោតីតិ ការណំ, ករធាតុ, យុ. ករោតីតិ ការណំ, ករា ណនោតិមិនា កត្តរិ ណនោ. ផលំ ករោតិ អនេនាតិ ករណំ, ករ ករណេ, យុ. ករណមេវ ការណំ, ក្វចាទិត្យាទិនា អាទិទីឃោ, ការណសទ្ទោ ឃាតហេត្វត្ថេសុ វត្តតិ.