កាសាវ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សំពត់ដែលជនជ្រលក់ហើយដោយទឹកចត់, (ចីវរ (ដូច កាសាយ) សំពត់ កាសាវៈ); វិ. កសាវេន រត្តំ>កាសាវំ ។ -កណ្ឋ គុ. មានសំពត់កាសាវៈឰដ៏ក, មានកព័ន្ធព័ទ្ធហើយដោយសំពត់កាសាវៈ ។ -កោដិ ឥ. ទីបំផុតនៃសំពត់កាសាវៈ, ចុងនៃសំពត់កាសាវៈ ។ -ធរ គុ. អ្នកទ្រទ្រង់នូវសំពត់កាសាវៈ; វិ. កាសាវំ ធារេតីតិ>កាសាវធរោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សំពត់ដែលជនជ្រលក់ហើយដោយទឹកចត់, (សំពត់កាសាវៈ); វិ. កសាវេន រត្តំ>កាសាវំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កសាវេន រត្តំ កាសាវំ, កាសាយំ វា, ណ រាគា តេន រត្តន្តិ ណោ, វស្ស យោ. ឯវំ កោសុម្ភំ.