កិច្ឆ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតបោះបង់នូវសេចក្តីសុខ (ក្រ, លំបាក, ត្រដាបត្រដួសដូច កសិរ); វិ. កិរតិ សុខន្តិ>កិច្ឆំ ។ (កិច្ឆ<កិត+ឆ) ធម្មជាតជាគ្រឿងលំបាក; វិ. កិច្ឆតិ តាយ កិលមតីតិ>កិច្ឆា ។ -ជីវក គុ. អ្នកមានកិ.រស់នៅដោយលំបាក; វិ. ជីវនំ>ជីវោ, កិច្ឆេន ជីវោ>កិច្ឆជីវោ, កិច្ឆជីវោ យស្ស អត្ថីតិ>កិច្ឆជីវី, កិច្ឆជីវី ឯវ>កិច្ឆជីវិកោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតបោះបង់នូវសេចក្តីសុខ (ក្រ, លំបាក, ត្រដាបត្រដួស); វិ. កិរតិ សុខន្តិ>កិច្ឆំ ។ (កិច្ឆ<កិត+ឆ) ធម្មជាតជាគ្រឿងលំបាក; វិ. កិច្ឆតិ តាយ កិលមតីតិ>កិច្ឆា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សុខស្ស កិរណំ វិក្ខិបនំ កិច្ឆា, កិរ វិក្ខិបនេ, ឆោ. សុខំ កិរតីតិ កិច្ឆំ, សទ្ទោយំ តិលង្គេ, កិរ វិក្ខិបនេ, ឆោ, រស្ស ចោ.