កុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ផែនដី (ដូច វសុធា) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កុច្ឆាត្ថវាចកនិបាត ប្រាប់អត្ថគឺតិះដៀល ប្រែថា អាក្រក់, គួរខ្ពើម, កាច, ទុដ្ឋុ ក៏ជាកុច្ឆាត្ថវាចក ដែរ ។ មួយទៀត កុ ប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអត្ថគឺ បាប អាក្រក់ ឧ. កុរុ អំពើអាក្រក់, កាបុរិសោ បុរសកាច, កុសលំ ធម្មជាតិកាត់បង់នូវអំពើអាក្រក់, ឦស តិច ឧ. កាលវណំ អម្បិលតិច, កុច្ឆនំ គួរខ្ពើម, គួរតិះដៀល ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សទ្ទេ កោតិ កវតិ "ចេញសំឡេង, ស្រែក, យំ (សត្វ) ពោល" ភូ. ។ កម្ម. កុយ្យតិ ។ កាននំ នបុំ. "ព្រៃ" សូររំពងក្នុងពេលថ្ងៃត្រង់ ឬ ជាទីជ្រកនៅនៃសត្វ-ស. ។ កព្វំ កាវិយំ កាវេយ្យំ នបុំ. "កាព្យ, ឃ្លោង, ស្លោក, ឆន្ទ" ពាក្យរបស់កវី ។ កវិ បុំ. "អ្នកប្រាជ្ញា" វិ. កវតិ វទតិ បេមនីយវចនំ សីលេនាតិ កវិ (សូចិ) ។ ស្វា =វានរោ ស្រែក ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិច្ឆាយំ (គរហាយំ) កណ្ហោ គុ. "គួរខ្ពើម" ខ្មៅ, ងងឹត, បុំ. ព្រះនារាយណ៍, មារ (កុ+ណ្ហ ឬ ក+ហន៑); វិ. កំ = សុខំ ហនតីតិ កណ្ហោ សូចិ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ផែនដី (ដូច វសុធា) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កុច្ឆាត្ថវាចកនិបាត ប្រាប់អត្ថគឺតិះដៀល ប្រែថា អាក្រក់, គួរខ្ពើម, កាច, ទុដ្ឋុ ក៏ជាកុច្ឆាត្ថវាចក ដែរ ។ មួយទៀត កុ ប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអត្ថគឺ បាប អាក្រក់ ឧ. កុរុ អំពើអាក្រក់, កាបុរិសោ បុរសកាច, កុសលំ ធម្មជាតិកាត់បង់នូវអំពើអាក្រក់, ឦស តិច ឧ. កាលវណំ អម្បិលតិច, កុច្ឆនំ គួរខ្ពើម, គួរតិះដៀល ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សទ្ទេ កោតិ កវតិ "ចេញសំឡេង, ស្រែក, យំ (សត្វ) ពោល" ភូ. ។ កម្ម. កុយ្យតិ ។ កាននំ នបុំ. "ព្រៃ" សូររំពងក្នុងពេលថ្ងៃត្រង់ ឬ ជាទីជ្រកនៅនៃសត្វ-ស. ។ កព្វំ កាវិយំ កាវេយ្យំ នបុំ. "កាព្យ, ឃ្លោង, ស្លោក, ឆន្ទ" ពាក្យរបស់កវី ។ កវិ បុំ. "អ្នកប្រាជ្ញា" វិ. កវតិ វទតិ បេមនីយវចនំ សីលេនាតិ កវិ (សូចិ) ។ ស្វា =វានរោ ស្រែក ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កាយតិ ឯត្ថាតិ កុ, កា សទ្ទេ, ឧ. កាយតិ មារវិជយកាលេតិ កុ. កុ វុច្ចតិ បឋិវី. ឯត្ថ ច កុទាលោ, កុមុទំ, កុញ្ជរោតិ ឥមានិ និទស្សនបទានិ. តត្រ កុំ បឋិវិំ ទាលយតិ បទាលេតិ ភិន្ទតិ ឯតេនាតិ កុទាលោ. កុយំ បឋិវិយំ មោទតីតិ កុមុទំ. កុំ ជរតីតិ កុញ្ជរោ, តថា ហិ វិមានវត្ថុអដ្ឋកថាយំ វុត្តំ កុំ បថវិំ តទភិឃាតេន ជរយតីតិ កុញ្ជរោតិ.