កុក្កុរ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

(សត្វ) ចាប់នូវម្រឹគមានទន្សាយជាដើម (ឆ្កែ); វិ. កុកតិ សសាទយោ អាទទាតីតិ>កុក្កុរោ ។

ឆ្កែ (ដូច សុនខ) ។

កុកតិ សសាទយោ អាទទាតីតិ កុក្កុរោ, កុក អាទានេ, វិធុរាទយោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ឧរោ, ទ្វិត្តំ.