កុក្កុល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(សភាវៈ) កាត់នូវដៃ (ផេះក្ដៅ ដូច ឧណ្ហភស្ម); វិ. កុក្កុំ ហត្ថំ លុនាតិ ឆិន្ទតីតិ>កុក្កុលោ ។ -សទិស គុ. ប្រាកដស្មើដោយផេះក្ដៅ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(សភាវៈ) កាត់នូវដៃ (ផេះក្ដៅ); វិ. កុក្កុំ ហត្ថំ លុនាតិ ឆិន្ទតីតិ>កុក្កុលោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុក្កុំ ហត្ថំ លុនាតិ ឆិន្ទតិ ទហតីតិ កុក្កុលោ កុក្កុឡោ កុក្កុឡំ ឧណ្ហភស្មំ, កុក្កុសទ្ទូបបទ - លូ ឆេទនេ, អ, ឩលោបោ. ឧណ្ហត្តា កុក្កុំ កុច្ឆិតំ លាតីតិ កុក្កុលោ, កុក្កសទ្ទូបបទ - លា អាទនេ, អ.