កុណី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកមានអវយវៈជាគ្រឿងខ្មូរ ឬ រួយ (ក្លែង); វិ. កុណោ យស្ស អត្ថីតិ>កុណី ។ បុំ. មនុស្សដៃក្ងែង ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកមានអវយវៈជាគ្រឿងខ្មូរឬរួញ (ក្ងែង); វិ. កុណោ យស្ស អត្ថីតិ>កុណី ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុណតីតិ កុណី, កុណ សំកោចនេ, អ, ឦ. កុច្ឆិតំ នយតីតិ កុណី, កុបុព្វ - នី នយេ, ក្វិ, ឦ, នស្ស ណោ. កុណនំ សំកោចនំ ហត្ថាទិវេកល្យំ, តមេតស្សត្ថីតិ កុណី, កុណ សំកោចនេ, ឦ. កុណណំ វា សំកោចនំ កុណី, កុណ សំកោចនេ, ភាវេ ឦបច្ចយោ.