កុណ្ឋ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខ្ចក, ហិល, រឹស, រេច ។ -កុទ្ទាល បុំ. ចបរឹល, ចបគំរឹល ។ -ធារ គុ. មានមុខរឹល, មានមុខហិល ។ -បាទច្ឆិន្នជវ គុ. មានជើងខ្ចក និង មានសន្ទុះដាច់ហើយ, មានសន្ទុះដាច់ហើយ ដោយអំណាចនៃជើងខ្ចក, មានសន្ទុះដាច់ហើយ ព្រោះមានជើងខ្ចក ។ បុំ. អ្នកខ្ជិលច្រអូស ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ខ្ចក, ហិល, រឹល រោច ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុណតិ នទតីតិ កុណ្ឋោ អតិខិណោ. កុណីយតិ អក្កោសីយតីតិ កុណ្ឋោ ឆិន្នហត្ថបាទាទិកោ, កុណ សទ្ទេ, កុដ្ឋាទយោតិ មោគ្គល្លាន- សុត្តេន ឋោ. កុណ្ឋតិ បរិឃាតេតីតិ កុណ្ឋោ, កុណ្ឋ បរិឃាតេ, អ. កុណ្ឋតីតិ កុណ្ឋោ កោណ្ឋោ, កុឋិ វេកល្លេ, អ, និគ្គហីតាគមោ.