កុរុង្គ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

(សត្វ) ដើរទៅលើដី (ប្រើស ឬ ម្រឹគឈ្មោះកុរុង្គៈ); វិ. កុយំ រង្គតីតិ>កុរុង្គោ ។ -ជាតកាទិ ឝុ. (ជាតក) មានកុរុង្គជាតកជាដើម ។ ប្រើជា ករុង្គ ក៏មាន ។

(សត្វ) ដើរទៅលើដី (ប្រើស ឬម្រឹគឈ្មោះករុង្គ); វិ. កុយំ រង្គតីតិ>កុរុង្គោ ។

កុយំ បថវិយំ រង្គតីតិ កុរង្គោ កុរុង្គោ ហរិណមិគោ មិគមត្តោ ច, កុបុព្វ - រង្គធាតុ, អបច្ចយោ, អស្សុ.