កុល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(វង្ស) ជាហេតុតភ្ជាប់នូវគ្នានឹងគ្នា (ត្រកូល, វង្ស ដូច វំស, ពួកជនដែលមានជាតិជាមួយគ្នា); វិ. កុលតិ អញ្ញមញ្ញមេតេនាតិ>កុលំ ។ -កុមារិកា ឥ. កុមារិកានៃត្រកូល, ក្មេងស្រីនៃត្រកូល ។ -គ្គាម បុំ. ស្រុកនៃត្រកូល ។ -គេហ នបុំ. ផ្ទះនៃត្រកូល ។ -ឃរគមន នបុំ. កិ.ទៅកាន់ផ្ទះនៃត្រកូល ។ -ឃរគមនភាវ បុំ. ភាវៈគឺកិ.ទៅកាន់ផ្ទះនៃត្រកូល, ភាវៈនៃកិ.ទៅកាន់ផ្ទះនៃត្រកូល ។ -ទត្តិយ គុ. ដែលត្រកូលឲ្យហើយ ឬ ជារបស់ដែលត្រកូលគប្បីឲ្យ ។ -ទមក គុ. អ្នកទូន្មាននូវត្រកូល ។ -ទូសកកម្ម នបុំ. កម្មនៃបុគ្គលអ្នកទ្រូស្តនូវត្រកូល ។ -ធីតា ឥ. ធីតានៃត្រកូល, កូនស្រីនៃត្រកូល ។ -ប្បដិបាដិ ឥ. លំដាប់នៃត្រកូល ។ -បរិវដ្ដ បុំ. កិ.វិលទៅជុំវិញនៃត្រកូល ។ -វំស បុំ. វង្សនៃត្រកូល ។ -វំសានុគត គុ. ទៅតាមហើយនូវវង្សនៃត្រកូល, ប្រព្រឹត្តទៅតាមហើយនូវវង្សនៃត្រកូល ។ -ភាតា បុំ. បងប្អូនប្រុសនៃត្រកូល ។ -សតិក គុ. មានរយនៃត្រកូល, ប្រកបដោយរយនៃត្រកូល; វិ. កុលានំ សតំ>កុលសតំ, កុលសតំ យេសមត្ថីតិ>កុលសតិកា, កុលសតេន និយុត្តា>កុលសតិតា ។ -សន្តក គុ. ជារបស់នៃត្រកូល ។ -សម្ពន្ធវស បុំ. អំណាចនៃកិ.ជាប់ព្រមដោយត្រកូល, អំណាចនៃកិ.ទាក់ទងដោយត្រកូល ។ គោត្រ, គំនរ (ដូច រាសិ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ជាហេតុតភ្ជាប់នូវគ្នានឹងគ្នា (ត្រកូល); វិ. កុលតិ អញ្ញមញ្ញមេតេនាតិ>កុលំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុលតិ ឯតេនាតិ កុលំ វំសោ, កុល សន្តានពន្ធូសុ, អបច្ចយោ. កលតិ ឯតេនាតិ កលីយតេតិ វា កុលំ រាសិ គណោ ច, កល សង្ខ្យានេ, អ, អស្សុ. វំសំ កុលតិ ពន្ធតិ ឯតេនាតិ កុលំ គោត្តំ, កុល ពន្ធនេ, អ. កុលតិ បិយាយតិ ពន្ធតីតិ វា កុលំ, កុល សន្តានពន្ធូសូតិ ធាតុ, កត្តរិ អបច្ចយោ. កុលន្តិ ឯត្ថាតិ កុលំ ឃរំ, យថា គោកុលំ, កុល សង្ខ្យានេ, អបច្ចយោ.