កុលាល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកប្រាថ្នានូវដី ឬ អ្នកក្រាលនូវសិល្បៈរបស់ខ្លួន, អ្នកកាន់យកនូវដីធ្វើ (ស្មូនឆ្នាំង); វិ. កុំ លលយតិ ឥច្ឆតីតិ>កុលាលោ, កុលតិ អគ្គនោ សិប្បំ បត្ថរតីតិ>កុលាលោ ។ -ចក្ក នបុំ. ចក្រនៃស្មូនឆ្នាំង ។ -ភាជនសទិស គុ. ប្រាកដស្មើដោយភាជន៍នៃស្មូនឆ្នាំង, ប្រហែលដោយភាជន៍នៃបុគ្គលអ្នកកាន់នូវដីធ្វើ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកប្រាថ្នានូវដី ឬអ្នកក្រាលនូវសិល្បៈរបស់ខ្លួន ។ អ្នកកាន់យកនូវដីធ្វើ (ស្មូនឆ្នាំង); វិ. កុំ លលយតិ ឥច្ឆតីតិ>កុលាលោ, កុលតិ អត្តនោ សិប្បំ បត្ថរតីតិ>កុលាលោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុំ លលយតិ ឥច្ឆតីតិ កុលាលោ, កុបុព្វ - លល ឥច្ឆាយំ, ណោ. កុលតិ អត្តនោ សិប្បំ បត្ថរតីតិ កុលាលោ កុម្ភការោ, កុល បត្ថារេ, កុលា កាលោ ចាតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន កាលោ. កុលយតិ ឥច្ឆតីតិ កុលាលោ, កុល ឥច្ឆាយំ, អាលោ.