កុស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ស្បូវភ្លាំង, ស្គា (ដូច ទព្ភ), ស្លាក (ដូច សលាកា) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុសតិ ឆិន្ទតីតិ កុសោ សលាកា ទព្ភោ, កុស ឆេទនេ, អ. កវតិ ឯតេនាតិ កុសោ, កុ សទ្ទេ, សោ. កុ សត្ថំ វិយ គណ្ហន្តានំ ហត្ថំ សយតិ ឆិន្ទតីតិ កុសោ ទព្ភោ, កុបុព្វ - សិ ឆេទនេ, អបច្ចយោ. កុច្ឆិតំ សមស្សាតិ កុសោ, កុបុព្វ - សំ [ធនំ]. កុំ បាបំ សាតិ តនុករោតីតិ កុសំ ញាណំ, កុបុព្វ - សា តនុករណេ, អ. កវតិ វាតេន នទតីតិ កុសោ, កុ សទ្ទេ, អាមិថុកុសីតោ សក្ឥតិ មោគ្គល្លាន- សុត្តេន សក៑. កុច្ឆិតេន អាការេន សន្តានេ សរីរេ វា សេន្តីតិ កុសា រាគាទយោ, កុបុព្វ - សិ សេវាយំ, អបច្ចយោ. កុសតិ សិលេសតីតិ កុសា, កុស សិលេសនេ, អ, ឥត្ថិយំ អា. អស្សស្ស នាសាគតរជ្ជុម្ហិ កុសា.