កុសីត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកលិចចុះ ដោយអាការៈគឺបណ្ឌិតគប្បីខ្ពើម, ម្យ៉ាងទៀត អ្នកលេចចុះ ក្នុងកិលេសគឺបណ្ឌិតគប្បីខ្ពើម (អ្នកខ្ជិល); វិ. កុច្ឆិតេនា ការេន សីទតីតិ>កុសីតោ, កុច្ឆិតេ កិលេសេ សីទតីតិ>កុសីតោ ។ -បុគ្គល បុំ. បុគ្គលអ្នកខ្ជិល ។ -មាណវ បុំ. មាណពអ្នកខ្ជិល, មាណពអ្នកខ្ជិលច្រអូស ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកលិចចុះដោយអាការគឺបណ្ឌិតគប្បីខ្ពើម ។ ម្យ៉ាងទៀត អ្នកលិចចុះក្នុងកិលេសគឺបណ្ឌិតគប្បីខ្ពើម (អ្នកខ្ជិល); វិ. កុច្ឆិតេនាការេន សីទតីតិ>កុសីតោ ។ កុច្ឆិតេ កិលេសេ សីទតីតិ>កុសីតោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុសីយតិ អក្កោសីយតីតិ កុសីតោ អលសោ, កុស អក្កោសេ, កម្មនីតិអាទិនា បទរូបសិទ្ធិយំ ក្តបច្ចយោ, មោគ្គល្លានេ បន តក៑, ឦអាគមោ. វីរិយេនាធិគន្ធព្វស្ស អត្ថស្ស អលាភតោ កុច្ឆិតេន អាការេន សីទតីតិ កុសីតោ, កុបុព្វ - សីទ សទ វា សន្និសិន្នេ, អ, ទការស្ស តការំ កត្វា. អថវា សយម្បិ កុច្ឆិតេនាការេន សីទតិ អញ្ញេបិ សីទាបេតិ តំ និស្សាយ អញ្ញេសំ សីទនស្ស សម្ភវតោតិ កុសីតោ. សិនាតិ ពន្ធតីតិ សិតោ, មិច្ឆាវិតក្កពហុលតាយ កាមព្យាបាទវិហិំសាវិតក្កសង្ខាតេហិ កុច្ឆិតេហិ បាបធម្មេហិ សិតោ សម្ពន្ធោ យុត្តោតិ កុសីតោ, កុបុព្វ - សិ ពន្ធនេ, តោ, ឦអាគមោ. កុសិតោតិបិ បាឋោ.