កុស៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អវ្ហានេ កោសតិ បក្កោសតិ បក្កោសត្វា បក្កោសេត្វា បក្កោសិតុំ បក្កោសនំ "ហៅ, ហៅរក" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
រោទនេ កោសតិ "យំ" ភូ. ។ កុស៑ធាតុក្នុងសទ្ទនីតិអស់ត្រឹមប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែក្នុងកច្ចាយនថា កុស៑ = អក្កោសនធេទនបូរណេសុ អក្កោសតិ បច្ចក្កោសតិ អក្កុដ្ឋោ "ជេរ" ភូ. (អា+កុស៑, បដិ+អា+កុស៑) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហរណទិត្តីសុ កុស្សតិ "នាំទៅ, ភ្លឺស្វាង, រុងរឿង" ទិ. ។