កុហក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកកុហក, អ្នកបំភាន់, អ្នកបញ្ឆោត, អ្នកលលួង, អ្នកបោកប្រាស, អ្នកញ៉ាំងគេឲ្យភាន់ភាំង; វិ. កុហយតីតិ>កុហកោ ។ -ចោរ បុំ. ចោរអ្នកកុហក ។ -តាបស បុំ. តាបសអ្នកកុហក, តាបសអ្នកញ៉ាំងលោកឲ្យភាន់ភាំង ។ -ព្រាហ្មណវត្ថុ នបុំ. រឿងនែព្រាហ្មណ៍អ្នកកុហក ។ សព្ទនេះជាអត្ថន័យកុហនសព្ទ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកកុហក, អ្នកបំភាន់, អ្នកបញ្ឆោត, អ្នកលលួង, អ្នកបោកប្រាស, អ្នកញ៉ាំងគេឲ្យភាន់ភាំង; វិ. កុហយតីតិ>កុហកោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុហេតិ លោកវិម្ហាបនំ ករោតីតិ កុហកោ, កុហ វិម្ហាបនេ, អកោ.