កោដិតខាណុក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ដង្គត់ដែលបុគ្គលបោះហើយ, បង្គោលដែលបុគ្គលដាំហើយ,-ដែលបុគ្គលដោតហើយ ។ កោដិត<កុដ+ឥ+ត ។

បទានុក្រមធម្មបទ

ដង្គត់ដែលបុគ្គលបោះហើយ, បង្គោលដែលបុគ្គលដាំហើយ, -ដែលបុគ្គលដោតហើយ ។ កោដិត<កុដ+ឥ+ត ។