កោធន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(បុគ្គល) អ្នកក្រោធ, អ្នកខឹង; វិ. កុដ្ឈតីតិ>កោធនោ ។ អ្នកមានកិ.ក្រោធជាប្រក្រតី; វិ. កុជ្ឈិតុំ សីលមស្សាតិ>កោធនោ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកក្រោធ, អ្នកខឹង (ដូច រោសន) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកក្រោធ, អ្នកខឹង; វិ. កុដ្ឈតីតិ>កោធនោ ។ អ្នកមានកិ.ក្រោធជាប្រក្រតី; វិ. កុជ្ឈិតុំ សីលមស្សាតិ>កោធនោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុជ្ឈនសីលោតិ កោធនោ, កុធ កោបេ, យុ. អតិរេកំ កុជ្ឈតីតិ កោធនំ, កុធធាតុ, យុ. កុជ្ឈិតុំ សីលំ អស្សាតិ កោធនោ, កោធនា កោធនំ វា, កុធ កោបេ, យុ.