កោមារភច្ច
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ពេទ្យដែលអភយរាជកុមារឲ្យចិញ្ចឹមហើយ, ពេទ្យឈ្មោះកុមារភច្ចៈ; វិ. កុមារេន ភតោ បោសាបិតោតិ>កុមារភតោ, កុមារភតោ ឯវ>កោមារភច្ចោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ពេទ្យដែលអកយរាជកុមារឲ្យចិញ្ចឹមហើយ, ពេទ្យឈ្មោះកុមារភច្ចៈ; វិ. កុមា រន ភតោ បោសាបិតោតិ>កុមារភតោ, កុមារភតោ ឯវ>កោមារភច្ចោ ។