កោមុទី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជាទីរីកនៃផ្កាកុមុទ, ពន្លឺព្រះចន្ទ, ខ្នើត (ដូច ជុណ្ហា); វិ. កុយំ បឋវិយំ មោទន្តីតិ>កុមុទា, កុមុទានំ សមូហោ>កោមុទោ, កោមុទោ ឯត្ថ អត្ថីតិ>កោមុទី ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ជាទីរីកនៃផ្កាកុមុទ; វិ. កុយំ បឋវិយំ មោទន្តីតិ>កុមុទា, កុមុទានំ សមូហោ>កោមុទោ, កោមុទោ ឯត្ថ អត្ថីតិ>កោមុទី ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កុមុទា បុប្ផន្តិ ឯត្ថាតិ កោមុទី, កុបុព្វ, មុទ មោទនេ, អ, ថិយំ អា, ឦ. កុមុទានិ សុបុប្ផិតានិ ហោន្តិ, តានិ ឯត្ថ សន្តីតិ កោមុទី. កុយំ បឋិវិយំ មោទន្តីតិ កុមុទា, កុមុទានំ សមូហោ កោមុទោ, សមូហត្ថេ ណោ, កោមុទោ ឯត្ថ អត្ថីតិ កោមុទី, ទណ្ឌាទិតោ ឥកឦតិ សុត្តេន ឦ. កុមុទានិ ឯត្ថ សន្តីតិ កោមុទី, អស្សត្ថិតទ្ធិតេ ណោ, ថិយំ ឦ. កុមុទស្សាយំ វិកាសោ កោមុទី, ណី. ចន្ទប្បភាយំ.