កោលាហល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កោលាហល, ការជ្រួលជ្រើម, សំឡេងគឹកកង, សម្លេងជាគ្រឿងបាននូវកិ.ប្រសព្វរាប់ (ដូច កលហលោ); វិ. កោលនំ>កោលោ, តមាហលតិ វិន្ទតីតិ>កោលាហលោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កោលាហល, ការជ្រួលជ្រើម, សំឡេងគឹកកង, សំឡេងជាគ្រឿងបាននូវកិប្រសព្វរាប់; វិ. កោលនំ>កោលោ, តមាហលតិ វិន្ទតីតិ>កោលាហលោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កោលំ អាហលតិ វិន្ទតីតិ កោលាហលោ កលហលោ, កោល អា- ហល វិន្ទនេ, អ. ឥទំ នបុំសកលិង្គន្តិបិ ទដ្ឋព្វំ សចេបិ យាវ ព្រហ្មលោកា សង្ខភេរិបណវាទិសទ្ទេហិ ឯកកោលាហលំ ហោតីតិអាទីសុ បយោគទស្សនតោ.