កោសិយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឈ្មោះកោសិយៈ, ព្រះឥន្ទ (ដូច មឃវា, ឥន្ទ), សត្វមៀម (ដូច ឧលូក, វាយសារិ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ឈ្មោះកោសិយៈ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
កោដរេ វសតីតិ កោសិយោ ឧលូកោ, កោដរសទ្ទូបបទ - វស និវាសេ, ឥយោ, ដរវការលោបា. យស្ស អមនាបតាយ សទ្ទេន លោកា កោសន្តិ, សោ កោសិយោ ឧហុង្ការោ, កុស អក្កោសេ, ឥយោ, វុទ្ធិករណំ. កោសសំខាតានិ ធនានិ សន្តិ យស្ស សោ កោសិយោ ធនវា, ឥយោ. កោសិយគោត្តេ ជាតោ កោសិយោ, ណោ. កោសសំខាតានិ ឋានានិ អស្ស អត្ថីតិ កោសិយោ សក្កោ, ឥយោ. កោសិយគោត្តតាយ វា កោសិយោ, ណោ.