កោហញ្ញ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃអ្នកកុហក, ភាវៈនៃអ្នកញ៉ាំងលោកឲ្យភាន់ភាំង; វិ. កុហកស្ស ភាវោ>កោហញ្ញំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃអ្នកកុហក, ភាវៈនៃអ្នកញ៉ាំងលោកឲ្យភាន់ភាំង; វិ. កុហកស្ស ភាវោ>កោហញ្ញំ ។
ភាវៈនៃអ្នកកុហក, ភាវៈនៃអ្នកញ៉ាំងលោកឲ្យភាន់ភាំង; វិ. កុហកស្ស ភាវោ>កោហញ្ញំ ។
ភាវៈនៃអ្នកកុហក, ភាវៈនៃអ្នកញ៉ាំងលោកឲ្យភាន់ភាំង; វិ. កុហកស្ស ភាវោ>កោហញ្ញំ ។