ខណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កាលជាទីអស់ទៅ, ឬ កាលជាទីអស់ទៅនៃអាយុនៃសត្វ (ខណៈ, ស្របក់, មួយរំពេច និព្យាបារដ្ឋិតិ); វិ. ខីយតិ ឯត្ថាតិ>ខណោ, សត្តានំ អាយុ ខីយតិ ហាយតិ ឯត្ថ កាលេតិ វា>ខណោ ។ -មត្ត គុ. កាលត្រឹមតែមួយខណៈ ។ -មុហុត្ត បុំ. មួយខណមុហុត្ត ចំនួន ១០ មុហុត្ត ។ -លយ មួយខណលយ ចំនួន ១០ លយ ។ មួយខណៈ កំណត់កាលផ្ទាត់ម្រាមដៃ ១០ ដង (ទសច្ឆរាកាល) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កាលជាទីអស់ទៅ ឬកាលជាទីអស់ទៅនៃអាយុនៃសត្វ (ខណៈ, ស្របក់, មួយរំពេច); វិ. ខីយតិ ឯត្ថាតិ>ខណោ, សត្តានំ អាយុ ខីយតិ ហាយតិ ឯត្ថ កាលេតិ វា>ខណោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ខណោតីតិ ខណោ, ខណ ហិំសាយំ, អ. សត្តានំ អាយុ ខយតិ ហាយតិ ឯត្ថាតិ ខណោ, ខី ខយេ, យុ. ខណសទ្ទោ នបុំសកលិង្គោបិ ទដ្ឋព្វោ យថា ចិត្តក្ខណានិ.