ខត្តិយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ពូជពង្សនៃខត្តៈ, ជាធំក្នុងខេត្តដែន, ជាអធិបតីនៃស្រែ (ក្សត្រិយ៍ ដូច រាជញ្ញ) ។ -កញ្ញា ឥ. កញ្ញានៃក្សត្រិយ៍ ។ -ធីតា ឥ. ធីតានៃក្សត្រិយ៍ ។ -ប្បព្វជិត គុ. ជាក្សត្រិយ៍បួសហើយ, ជាក្សត្រិយ៍ទ្រង់ផ្នួសហើយ ។ -បរិវារ គុ. មានក្សត្រិយ៍ជាបរិវារ ។ -ព្រាហ្មណកុល នបុំ. ត្រកូលនៃក្សត្រិយ៍ និងត្រកូលនៃព្រាហ្មណ៍ ។ -មហាសាលព្រាហ្ម-ណមហាសាលកុល នបុំ. ត្រកូលនៃខត្តិយមហាសាលនិងព្រាហ្មណ-មហាសាល ។ -មហាសាល នបុំ. ក្សត្រិយ៍ជាមហាសាល ។ -មាន នបុំ. មានះនៃក្សត្រិយ៍, មានះថាជាក្សត្រិយ៍; វិ. ខត្តិយោ (អហំ) ឥតិ មានោ>ខត្តិយមានោ ។ -រាជធីតា ឥ. ធីតានៃព្រះរាជាជាក្សត្រិយ៍ ។ -មាយា ឥ. មាយានៃក្សត្រិយ៍, ពុតនៃក្សត្រិយ៍ ។ -វិស បុំ. វង្សនៃក្សត្រិយ៍ ។ -សុខុមាល គុ. ជាក្សត្រិយ៍ចំរើននៅក្នុងសេចក្ដីសុខ, ជាក្សត្រិយ៍ចំរើនដោយសេចក្ដីសុខ, ជាក្សត្រិយ៍ល្អិតទន់, ជាក្សត្រិយ៍ទន់ល្អ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ពូជពង្សនៃខត្តៈ, ជាធំក្នុងខេត្តដែន, ជាអធិបតីនៃស្រែ (ក្សត្រិយ៍) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ខេត្តានំ អធិបតីតិ ខត្តិយោ, ណិយោ, ឯស្ស អត្តំ. ខត្តកុលស្ស អបច្ចំ ខត្តិយោ, ខត្តា យិយាតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន អបច្ចេ ឥយោ. ខតោ្យតិបិ បាឋោ, យោ, អការស្ស លោបោ, អាទិសំយោគ- ព្យញ្ជនស្ស លោបោ. អថ វា ខត្តិយោឯវ ខតោ្យ មជ្ឈសរលោបអាទិ- សំយោគព្យញ្ជនលោបវសេន. ខត្តិយស្ស អបច្ចំ ខត្តិយា, ណោ, ឥត្ថិយំ អា. ខត្តិយី វា, ឥត្ថិយំ ឦ.