ខន្តិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខន្តិ, សេចក្ដីអត់ធន់ (ដូច តិតិក្ខា), សេចក្ដីគាប់ចិត្ត (ដូច រុចិ); វិ. ខមនំ>ខន្តិ ។ -ពល នបុំ. កម្លាំងនៃខន្តី ។ -មេត្តោទក នបុំ. ទឹកគឺខន្តីនិងមេត្តា, ខន្តីនិងមេត្តាដូចជា ទឹក ។ -វាទិជាតក នបុំ. ជាតកគឺបណ្ឌិតកំណត់ហើយដោយតាបសឈ្មោះខន្តិវាទី ។ -វាទិភូត គុ. ជាតាបសឈ្មោះខន្តិវាទី, ជាតាបសឈ្មោះខន្តិវាទីកើតហើយ ។ -សោរច្ច នបុំ. ខន្តីនិងភាវៈនៃបុគ្គលអ្នកត្រេកអរដោយល្អ, ខន្តិនិងភាវៈនៃសេចក្ដីត្រេកអរដោយល្អ, សេចក្ដីអត់ធន់និងសេចក្ដីស្ងប់ស្ងៀម (សោរច្ច<សុរត+ណ្យ = វិ. សុរតស្ស ភាវោ>សោរច្ចំ, សុរមោ ឯវ>សោរច្ចំ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ខន្តី, សេចក្តីអត់ធន់; វិ. ខមនំ>ខន្តិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ខមនំ សហនំ ខន្តិ ខមា, ខមុ សហនេ, តិបច្ចយោ. ខន្តិសទ្ទោ ឥការន្តោ ឥត្ថិលិង្គោ.