ខភ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បដិពន្ធេ ខម្ភតិ វិក្ខម្ភតិ វិក្ខម្ភោ វិក្ខម្ភិតោ "ចង់ចំពោះ, ចងក្រៀក, បដិសេធចោល, ទម្លាក់ចោល, កាត់ចេញ" ចុ. ។ អា. វិក្ខម្ភិតក្កិលេសា"មានកិលេសកាត់ចោលហើយ"-សុ. ។