ខយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.អស់, ការអស់ទៅ សាបសូន្យទៅ (ដូច អបចយ); វិ. ខយនំ>ខយោ ។ -ប្បត្ត គុ. ដល់ហើយនូវកិ.អស់ទៅ ។ -វយធម្ម គុ. មានកិ.អស់ទៅនិងកិ.សូន្យទៅជាធម្មតា; វិ. ខយវយោ ធម្មោ យស្ស តំ>ខយវយធម្មំ ។ -វយ បុំ. កិ.អស់ទៅនិងកិ.សូន្យទៅ ។ -សង្ខាត គុ. ពោលគឺកិ.អស់ទៅ, គឺបណ្ឌិតរាប់ព្រមហើយថាកិ.អស់ទៅ ។ ផ្ទះ (ដូច មន្ទិរ, ឧក), អស់ទៅ, សាបសូន្យទៅ (ដូច អបចយ), រោគរីងរៃ (ដូច សោស) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.អស់, ការអស់ទៅ; វិ. ខយនំ>ខយោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឧទរេ ខយតិ រុជ្ជតីតិ ខយោ រោគោ, ខី ខយ វា រោគេ, អបច្ចយោ, ឦស្សេ, ឯ អយ. ខយតីតិ ខយោ គេហំ, ខី ខយេ, ណោ. ខីយតីតិ ខិយនំ វា ខយោ វិនាសោ, ខី ខយេ, កម្មនិ ណោ, ខិ ខយេ វា, អ. ខិយន្តិ កិលេសា ឯត្ថាតិ ខយោ មគ្គនិព្វានានិ, ខយន្តិ កិលេសា ឯតេនាតិ ខយោ មគ្គោ, ការណូបចារេន ខយំ វុច្ចតិ អរហត្តផលនិព្វានំ, ខិ ខយេ, អបច្ចយោ. ខីយតិ ខិយ្យតីតិ ខយំ និវេសនំ, ខិ និវាសេ, អបច្ចយោ. ខីយតិ ខិយ្យតិ វាតិ ឯត្ថ សាសនានុរូបេន ឥការស្ស ឦយ- ឥយ្យាទេសោ ទដ្ឋព្វោ, អយំ ទិវាទិគណេបិ បក្ខិបិតព្វោ.