ខល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទីដែលគេគប្បីសំអាត (លាន) ។ -កាល បុំ. កាលជាទីធ្វើនូវលាន ។ -អគ្គ គុ. ទានដ៏ប្រសើរគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យក្នុងកាលជាទីនាំមកកាន់លាន, ទានដ៏លើសគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យក្នុងកាលជាទីធ្វើនូវលាន ។ -ភណ្ឌកាល បុំ. កាលជាទីធ្វើនូវកិ.បញ្ជាន់ក្នុងលាន, កាលជាទីធ្វើនូវកិ.រោយក្នុងលាន ។ -ភណ្ឌគ្គ គុ. ទានដ៏ថ្មោងគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យក្នុងកាលជាទីបញ្ចប់ក្នុងលាន ។ -មណ្ឌលមត្ត គុ. មានមណ្ឌលនៃលានជាប្រមាណ, ប៉ុនមណ្ឌលនៃលាន ។ -មណ្ឌលសទិស គុ. ប្រាកដស្មើដោយមណ្ឌលនៃលាន ។ លានស្រូវ (ដូច ធញ្ញករណ), លំអិតសម្រាប់ងូត (ដូច កក្ក) ។ បុំ. ជនថោកទាប (ដូច នីច), អ្នកខូចកាច, ខិលខូច (ដូច សថ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ឆ្នាំង (ដូច ឧក្ខលិ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទីដែលគេគប្បីសំអាត (លាន) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ធញ្ញានិ ខលន្តិ រាសិករោន្តិ ឯត្ថាតិ ខលោ, ខល រាសិករណេ, អ. ធាត្វត្ថសង្គហេ ខលន្តិ សញ្ចិនន្តិ ឯត្ថាតិ ខលំ. ខលតិ កម្ពតីតិ ខលោតិ វិគ្គហោ កតោ, ខល សញ្ចយចលនេសុ, អ. សទ្ទនីតិធាតុមាលាយំ បន តញ្ហិ ខលន្តិ សញ្ចិនន្តិ រាសិំ ករោន្តិ ឯត្ថ ធញ្ញានីតិ ខលំ វីហិដ្ឋបនោកាសភូតំ ភូមិមណ្ឌលន្តិ វចនត្ថោ កតោ. ខលតីតិ ខលោ ទុជ្ជនោ, ខល ចលនេ, អបច្ចយោ.