ខា, ខ្យា

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បកថនេ ខាតិ សង្ខាតិ អក្ខាតិ អាខ្យាតិ សង្ខាតោ អក្ខាតោ សង្ខាតា អក្ខាតា ស្វាក្ខាតោ កម្ម. អក្ខាយតិ សង្ខាយតិ "ពោល, ថ្លែង, សំដែង, ប្រកាស, ទេសន៍" ភូ. ។ ទីណាដែលមានអនៅខាងដើម គឺអាបុព្វទរស្សៈ ជា អ-ស. ។ អា. អក្ខាសិ បុរិសុត្តមោ"ព្រះពុទ្ធជាបុរសដ៏ឧត្តម ទ្រង់សំដែងហើយ" ។ អក្ខាតារោ តថាគតា "ព្រះតថាគតទ. គ្រាន់តែជាអ្នកពោលប្រាប់" (អា+ខា+តុ) ។ សង្ខាតាសព្វធម្មានំ វិធុរោ "វិធុរបណ្ឌិត ជាអ្នកសំដែងនូវធម៌ទាំងអស់ទ." (សំ+ខា+តុ) ធម្មោ សង្ខាយតិ "ធម៌ដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់សំដែង" ។ ស្វាក្ខាតោ ភគវតា ធម្មោ "ព្រះធម៌ដែលព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់សំដែងល្អហើយ"-ស. ។ សង្ខា ឥ. (សំ+ខា) ប្រែបានច្រើនយ៉ាង៖ ១/ ដឹង, ពិចារណា =ញាណំ បាលីថា សង្ខាយេកំ បដិសេវតិ (សង្ខាយ+ឯកំ) ។ ២/ ចំណែក, ផ្នែក= កោដ្ឋាសោ, បាលីថា បបញ្ចសង្ខា សមុទាចរន្តិ ។ ៣/ បញ្ញត្ត តែងតាំង =បញ្ញត្តិ បាលីថា តេសំ តេសំ ធម្មានំ សង្ខាសមញ្ញា ។ ៤/ រាប់, ពាក្យរាប់ =គណនា បាលីថា ន សុករំ សង្ខាតុំ-ស. ។ អាខ្យាតំ នបុំ. "អាខ្យាត ពោល ឬ ប្រាប់នូវកិរិយាសព្ទ" វិ. កិរិយំ អាខ្យាតិ កថេតីតិ អាខ្យាតំ (អា+ខ្យា+ត)-ស. ។