ខាណុ, ខានុក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

(បុំ., នបុំ.) ដង្គត់, បង្គោល ។ -សញ្ញី បុំ. អ្នកមានសេចក្ដីសំគាល់ថាដង្គត់ ។ -មត្ត គុ. ត្រឹមតែដង្គត់, មានដង្គត់ជាប្រមាណ ។ -មត្ថក បុំ. ទីបំផុតនៃដង្គត់, ចុងនៃដង្គត់, ក្បាលនៃដង្គត់ ។