ខាទ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភក្ខនេ ខាទតិ ខាទិកា ខាទនំ "ទំពា, ខាំ, ករកេរ" ភូ. ។ កម្ម. ខជ្ជតិ ។ អា. អញ្ញមញ្ញំ ខាទិកា "អ្នកខាំករកេរស៊ីគ្នាឯង" បុប្ជផលខាទិកា "អ្នកខាំស៊ីនៅផ្កានិងផ្លែ"-ស. ។ ខជ្ជំ នបុំ. = បូវោ នំ ខាំកាត់ស៊ី-ស. ។ ខាទនីយ កិ. គុ. "របស់ដែលគួរខាំទំពា មាននំនិងមើមជាដើម"-ស. ។ ខន្ធ បុំ. "ខន្ធ, រូបរាងកាយ គឺជាតិជរា ជាដើមករកេរខាំ គឺថាបៀតបៀន"-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បរយាតេ បរិយាតេ (សមន្តតោ ហននេ) ខន្ទតិ "បៀតបៀន" រុ. ។